ส่งเสริมวิจัยสไตล์ทริดี้ ตอน 1: จาก”ห้าง” สู่ “ห้าง”

เกริ่นนำ

ตอนที่ผมมาเริ่มจับงานส่งเสริมการวิจัยและพัฒนาของทริดี้ใหม่ๆ สิ่งหนี่งที่เป็นคำถามอยู่ในใจของผมเสมอมาก็คือ ประเทศไทยมีนักวิจัย และผลงานวิจัยมากมาก แต่ทำไมจึงไม่ค่อยได้เห็นผลิตภัณฑ์(โทรคมนาคม)ที่เป็นของคนไทย และเกิดจากผลงานการวิจัยและพัฒนาของคนไทย

ข้อเขียนในหัวเรื่อง “ส่งเสริมวิจัยสไตล์ทริดี้” ชุดนี้ ตั้งใจจะเล่าถึงเบื้องหลังแนวความคิดในการทำงานของทริดี้ตลอดช่วง 4 ปีที่ผ่านมา ซึ่งมีภารกิจหลักที่จะสร้างอุตสาหกรรมการผลิตด้านโทรคมนาคมให้เกิดขึ้น ในประเทศไทย โดยอาศัยระบบการส่งเสริมการวิจัยและพัฒนาอุตสาหกรรมอย่างยั่งยืน

งานวิจัยทำไมต้อง”ขึ้นหิ้ง”

เรามักจะได้ยินอยู่เสมอว่า งานวิจัยของประเทศไทยมักจะไปอยู่บน “หิ้ง” ซึ่งหมายถึงว่า ไม่มีการนำไปใช้ประโยชน์ ในระยะหลังมานี้ จึงมีความพยายามให้ความสำคัญกับการนำผลงานจาก “หิ่ง” ไปสู่ “ห้าง” เพิ่มขึ้น

ในประเทศไทย งานวิจัยส่วนใหญ่จะทำโดยนักวิชาการในมหาวิทยาลัยต่างๆ ซึ่งแน่นอนว่า เน้นการสร้างองค์ความรู้ใหม่ เพื่อตีพิมพ์ในวารสารวิชาการ หรือไม่ก็

เน้นการสร้างบุคลากรของสถาบันอุดมศึกษา ในขณะที่ภาคการผลิตของประเทศ ก็จะเป็นการรับจ้างผลิต ในลักษณะ OEM (Orginal Equipment Manufacturing) หรือ EMS (Electronic Manufacturing Services) ไม่ค่อยมีการวิจัยและพัฒนาผลิตภัณฑ์ในประเทศ อาจจะมีการวิจัยอยู่บ้างก็เพื่อปรับปรุงและแก้ไขปัญหาในกระบวนการผลิตมากกว่าการคิดค้นนวัตกรรมผลิตภัณฑ์ใหม่ๆ

เมื่อเป็นเช่นนี้ งานวิจัยส่วนใหญ่ของประเทศไทย จึงเป็นงานวิชาการเพื่อการตีพิมพ์เป็นหลัก ไม่ได้มีเป้าหมายเพื่อการนำไปใช้จริงในเชิงพาณิชย์แต่อย่างใด ระบบสนับสนุนวิจัยก็มุ่งไปที่นักวิจัยจากภาคการศึกษาหรือนักวิจัยจากภาครัฐมากกว่าภาคเอกชน การวัดผลงานวิจัยก็ดูที่จำนวนบทความทางวิชาการ และจำนวนนักศึกษาที่จบ ถือเป็นการสร้างองค์ความรู้และบุคลากรเพื่อนำไปใช้แก้ปัญหาต่อไปในอนาคต

คำถามที่สำคัญก็คือ แล้วทำไมเราต้องส่งเสริมให้วิจัยไปขึ้น “หิ้ง” ก่อน แล้วจึงค่อยออกแรงนำงานวิจัยลงจาก “หิ้ง” ไปสู่ “ห้าง” อีกทอดหนึ่งด้วยเล่า ทำไมเราจึงไม่เริ่มต้นด้วยการกำหนดโจทย์ความต้องการงานวิจัยให้ชัดเจน จากอุตสาหกรรมหรือตลาด แล้วจึงทำงานวิจัยที่ตอบโจทย์นั้นให้ได้

วิจัยแบบ”ห้าง” สู่ “ห้าง” ต้องสร้างผลิตภัณฑ์

เมื่อ 2 ปีที่แล้ว ทริดี้ จึงเกิดแนวคิดที่จะส่งเสริมวิจัยและพัฒนา โดยกำหนดเป้าหมายเป็น “ผลิตภัณฑ์” ที่ใช้งานได้จริง ตัวชี้วัดผลสำเร็จของงานวิจัยอยู่ที่ว่าต้องได้ผลิตภัณฑ์หรือชิ้นส่วนของผลิตภัณฑ์ที่มีโอกาสในการนำไปใช้งานจริง ไม่ว่าจะเป็นเพื่อเชิงพาณิชย์ หรือเพื่อสาธารณประโยชน์ก็ตาม การประเมินผลสำเร็จของโครงการจะไม่นับผลงานตีพิมพ์ หรือการสร้างบุคลากรวิจัยแต่อย่างใด

นี่คือที่มาของนวัตกรรมการสนับสนุนงานวิจัยของทริดี้ นั่นคือ โครงการทุนสนับสนุนการวิจัยและพัฒนาผลิตภัณฑ์ (TRIDI Product Research Grant หรือ TPRG) เราเปิดโอกาสให้นักวิจัย ทั้งภาครัฐและภาคเอกชน สามารถยื่่นข้อเสนอรับทุนสนับสนุนวิจัยได้ โดยสำหรับภาคเอกชน มีข้อกำหนดว่า ภาคเอกชนจะต้องร่วมทุนวิจัยด้วย นอกจากนี้ เมื่อเกิดรายได้จากการใช้ประโยชน์จากงานวิจัย ก็จะต้องแบ่งรายได้กลับมายังทริดี้ ซึ่งจะนำเงินดังกล่าวกลับไปสู่ก่องทุนพัฒนากิจการโทรคมนาคมเพื่อประโยชน์สาธารณะ ที่เป็นแหล่งทุนสนับสนุนต่อไป

ผลจากการเปิดรับข้อเสนอโครงการ TPRG ในปี 2552 และ 2553 ทริดี้ ได้สนับสนุนการพัฒนาผลิตภัณฑ์ไปทั้งสิ้น 9 โครงการ ที่สำเร็จแล้วได้แก่

  • ซอฟต์แวร์ทดสอบคุณภาพสัญญาณโครงข่ายโทรศัพท์เคลื่อนที่่ ระบบนี้เป็นซอฟต์แวร์ที่ใช้วัดคุณภาพสัญญาณของบริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ ที่ใช้งานได้ทัดเทียมผลิตภัณฑ์จากต่างประเทศและช่วยลดการนำเข้าได้ มีการนำไปใช้งานจริงแล้วกับผู้ให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ในประเทศ
  • ระบบควบคุมอุปกรณ์ไฟฟ้าด้วยคลื่นสมองสำหรับผู้พิการ จากมหาวิทยาลัยมหิดล ระบบนี้เป็นการช่วยเหลือผุ้พิการที่ไม่สามารถขยับร่างกายได้ สามารถใช้คลื่นสมองในการช่วยเหลือตัวเองในการปิดเปิดอุปกรณ์ไฟฟ้า สามารถยื่นจดสิทธิบัตรนานาชาติ และอยู่ระหว่างหาผู้ผลิตเพื่อนำไปผลิตขายต่อไป

แนวคิดการสนับสนุนวิจัยแบบที่กล่าวมานี้ น่าจะพอเรียกได้ว่าเป็นแบบ “จาก ห้าง สู่ ห้าง” ได้กระมัง

ส่งเสริมวิจัยสไตล์ทริดี้ ตอน 2: วิจัยอย่างไรไม่ขึ้น”หิ้ง”

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s