Tag Archives: ทุนวิจัยและพัฒนา

ส่งเสริมวิจัยสไตล์ทริดี้ ตอน 9: ก้าวที่ “หาย” ไป…

ประเทศไทยเคยฝันอยากจะเป็นประเทศในกลุ่มอุตสาหกรรมใหม่ (NICs) แต่แล้ว เราก็ปล่อยให้รถไฟขบวนแล้วขบวนเล่าผ่านเราไป จากที่เราเคยคิดจะแข่งขันกับประเทศเกาหลีใต้และไต้หวัน เราก็ปล่อยให้มาเลเซียก้าวข้ามเราไป และตอนนี้เราเริ่มต้องมาแข่งขันกับเวียดนาม ต่อไป เราอาจจะต้องไปแข่งกับประเทศอื่นๆในกลุ่มอินโดจีนหากไม่มีการปรับปรุงขีดความสามารถของประเทศอย่างขนานใหญ่

ในตอนสุดท้ายนี้ ผมขอย้อนกลับไปยังคำถามที่เคยตั้งไว้ในตอนแรกของบทความชุดนี้ นั่นก็คือ ประเทศไทยมีงานวิจัยและพัฒนามากมาย แต่ทำไมเราถึงไม่ค่อยเห็นผลิตภัณฑ์ที่เกิดจากการวิจัยและพัฒนาของคนไทยในด้านโทรคมนาคม ยิ่งไปกว่านั้น ประเทศไทยยังไม่ได้ก้าวไปสู่การเป็น “ประเทศผู้ผลิต” ในกลุ่มผลิตภัณฑ์โทรคมนาคมหรือไฟฟ้าอิเล็กทรอนิกส์แต่อย่างใด

ทุกวันนี้ ประเทศไทย ยังติดกับดักอยู่ในกลุ่มประเทศที่มีรายได้ปานกลางหรือประเทศกำลังพัฒนา การที่จะนำประเทศไทยก้าวข้ามไปสู่ประเทศที่พัฒนาแล้วได้นั้น ต้องเปลี่ยนจากประเทศที่ใช้แรงงานราคาถูก ไปเป็นประเทศที่อาศัยนวัตกรรม เป็นปัจจัยขับเคลื่อนเศรษฐกิจของประเทศ ซึ่งสิ่งนี้จะเกิดขึ้นได้ ต้องอาศัย “การวิจัยและพัฒนา” เท่านั้น

เมื่อประมาณ 20 ปีที่แล้ว เคยมีความพยายามมาแล้วครั้งหนึ่งในการผลักดันให้เกิดการวิจัยและพัฒนาเพื่อการผลิตอุปกรณ์โทรคมนาคม โดยมีข้อตกลงในการระดมทุนจากองค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย การสื่อสารแห่งประเทศไทย และภาคเอกชนในขณะนั้นให้ได้ทุนวิจัยรวมประมาณ 1,000 ล้านบาทต่อปี เพื่อตั้งศูนย์วิจัยและพัฒนาอุปกรณ์โทรคมนาคมขึ้นในประเทศ อย่างไรก็ตาม ความพยายามดังกล่าวต้องหยุดไปเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงรัฐบาลใหม่

เมื่อเห็นว่าประเทศไทยได้ล้าหลังในการวิจัยและพัฒนามาเป็นเวลานาน ในการยกร่าง พรบ.องค์กรจัดสรรคลื่นความถี่ฯ ปี พ.ศ. 2543 จึงได้กำหนดให้ คณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ มีหน้าที่ในการส่งเสริมการวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีและอุตสาหกรรมโทรคมนาคม และการพัฒนาบุคลากรโทรคมนาคม เข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของภารกิจขององค์กรกำกับดูแลด้านกิจการโทรคมนาคม และเป็นที่มาของการจัดตั้งสถาบันวิจัยและพัฒนาอุตสาหกรรมโทรคมนาคม หรือทริดี้ เพื่อเป็นเจ้าภาพหลักในเวลาต่อมา

Continue reading

Advertisements

ส่งเสริมวิจัยสไตล์ทริดี้ ตอน 7: สนับสนุนแบบครบวงจร

คำถามที่ผมมักได้รับเสมอเมื่อตอนเริ่มงานทริดี้ใหม่ๆ คือ วันหนึ่ง เราจะมีโอกาสเห็นบริษัทของคนไทยเติบโตกลายเป็นผู้ผลิตอุปกรณ์โทรคมนาคมยักษ์ใหญ่ของโลก อย่างหัวเหว่ยของจีนหรือโนเกียของฟินแลนด์หรือไม่

คำตอบของผมก็คือ คงเป็นเรื่องยาก แต่เหตุผลไม่ใช่เพราะว่า คนไทยไม่มีความสามารถ แต่โลกของธุรกิจการผลิตอุปกรณ์โทรคมนามได้เปลี่ยนไปแล้ว เราจึงไม่จำเป็นต้องเดินรอยตามบริษัทยักษ์ใหญ่เหล่านั้นอีกต่อไป

ผู้ผลิตที่เกิดขึ้นมาทีหลังอย่างประเทศจีน ได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลอย่างเต็มที่ ตั้งแต่การให้ผู้ให้บริการในประเทศต้องใช้ของที่ผลิตโดยบริษัทดังกล่าว และสนับสนุนการเปิดตลาดต่างประเทศผ่านกลไกของธนาคารเพื่อการส่งออกอีกหลายรูปแบบ

การสนับสนุนผู้ผลิตไทยให้ก้าวขึ้นเป็นผู้นำโลกในอุตสาหกรรมการผลิตอุปกรณ์โทรคมนาคม จึงเป็นเรื่องยาก แต่จากแนวโน้มเทคโนโลยีโทรคมนาคมและไอซีทีที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว ผู้ผลิตหันมาให้ความสำคัญด้านซอฟต์แวร์ที่มีมูลค่าเพิ่มสูง และแม้จะเป็นบริษัทขนาดกลางและขนาดเล็ก แต่ก็สามารถสร้างโอกาสไปขายยังต่างประเทศได้โดยตรง

เป้าหมายที่เหมาะสมและเป็นไปได้สำหรับประเทศไทย จึงอยู่ที่การสร้าง “เถ้าแก่น้อย” ด้านไอซีที ที่สามารถแข่งขันได้ในตลาดโลก

Continue reading

ส่งเสริมวิจัยสไตล์ทริดี้ ตอน 5: สร้างนักวิจัยรุ่นใหม่

มักกล่าวกันว่า “หัวใจของการพัฒนา อยู่ที่คน” ซึ่งไม่มีใครปฏิเสธว่าการพัฒนาบุคลากรนั้น มีความสำคัญมากเพียงไร แต่การพัฒนาบุคลากรนั้นเป็นเรื่องที่กินขอบเขตกว้างขวางมาก และเป็นเรื่่องที่ต้องใช้เวลายาวนาน ถ้าเป็นบุคลากรในภาคการศึกษาก็น่าจะเป็นโจทย์ของกระทรวงศึกษาธิการซึ่งมีสถาบันอุดมศึกษารับผิดชอบอยู่แล้ว สำหรับบุคลากรในภาคอุตสาหกรรมก็มีกระทรวงแรงงานหรือกระทรวงอุตสาหกรรมรับผิดชอบอยู่ ดังนั้น สำหรับทริดี้ เราจึงเชื่อมโยงการพัฒนาบุคลากรเข้ากับเป้าหมายการพัฒนาอุตสาหกรรมโทรคมนาคม โจทย์ก็คือ ทำอย่างไรจึงจะสร้างบุคลากรที่มีคุณภาพสำหรับภาคอุตสาหกรรมโทรคมนาคม จุดแรกที่เราเริ่มก็คือ การสร้างนักวิจัยและพัฒนาด้านเทคโนโลยีโทรคมนาคม

Continue reading

ส่งเสริมวิจัยสไตล์ทริดี้ ตอน 3: หนุนเอกชนวิจัยพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่

ในโลกของธุรกิจโทรคมนาคม เทคโนโลยีเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วมาก การพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่ให้ทันกับการเปลี่ยนแปลงของเทคโนโลยีและการแข่งขันในตลาดโลกจึงเป็นหัวใจของความอยู่รอด

ที่ผ่านมา เราพบว่า มีบริษัทคนไทยที่สามารถสร้างผลิตภัณฑ์โทรคมนาคมอยู่แล้วจำนวนหนึ่ง โจทย์ของทริดี้คือ จะทำอย่างไรที่จะส่งเสริมให้ผู้ผลิตเหล่านี้ สร้างผลิตภัณฑ์ใหม่ มีการเจริญเติบโต และกระตุ้นให้เกิดผู้ผลิตรายใหม่เพิ่มขึ้นต่อไปได้ กระบวนการสนับสนุนผู้ประกอบการผลิตของทริดี้ จึงประกอบไปด้วย 1. การสนับสนุนทุนวิจัยเพื่อพัฒนาผลิตภัณฑ์แก่เอกชน 2. การส่งเสริมตลาดแก่ผู้ประกอบการผลิตด้วยการจัดหรือร่วมออกงานนิทรรศการ และ 3. การหามาตรการส่งเสริมผู้ประกอบการผลิต เพื่อสร้างแรงจูงใจให้ผู้ให้บริการโทรคมนาคมในประเทศหันมาซื้อผลิตภัณฑ์ที่ผลิตโดยคนไทย

เรื่องแรกที่เราเริ่มต้นก่อนคือ การให้ทุนพัฒนาผลิตภัณฑ์แก่ภาคเอกชน
Continue reading

ส่งเสริมวิจัยสไตล์ทริดี้ ตอน 2: วิจัยอย่างไรไม่ขึ้น”หิ้ง”

จะไปสู่”ห้าง” ต้องสร้างเทคโนโลยีใหม่

ตอนที่แล้วพูดถึงแนวคิดการส่งเสริมวิจัยของทริดี้ที่มุ่งแนวทาง “จากห้างสู่ห้าง” หมายถึง เริ่มจากเป้าหมายงานวิจัยเพื่อนำไปใช้งานจริง จะได้ไม่ต้องนำไปขี้น”หิ้ง”ก่อนรอบหนึ่งแล้วต้องมานำไปสู่”ห้าง”อีก

เราพบว่า พอกำหนดเป้าหมายชัดเจนแล้ว ผู้ขอสนับสนุนรับทุนส่วนใหญ่จึงเป็นบริษัทเอกชน ทีต้องการสร้างผลิตภัณฑ์ใหม่ ทั้งนี้ เป็นเพราะนักวิจัยจากมหาวิทยาลัยและสถาบันวิจัยต่างๆของรัฐ ไม่ค่อยมีความพร้อมที่จะพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์ เราจึงมาคิดว่า ควรจะส่งเสริมงานวิจัยของนักวิจัยกลุ่มนี้อย่างไร โดยที่ยังคงแนวคิดที่ว่า งานวิจัยที่สำเร็จจะต้องไม่ไปขึ้น”หิ้ง”

Continue reading

ส่งเสริมวิจัยสไตล์ทริดี้ ตอน 1: จาก”ห้าง” สู่ “ห้าง”

เกริ่นนำ

ตอนที่ผมมาเริ่มจับงานส่งเสริมการวิจัยและพัฒนาของทริดี้ใหม่ๆ สิ่งหนี่งที่เป็นคำถามอยู่ในใจของผมเสมอมาก็คือ ประเทศไทยมีนักวิจัย และผลงานวิจัยมากมาก แต่ทำไมจึงไม่ค่อยได้เห็นผลิตภัณฑ์(โทรคมนาคม)ที่เป็นของคนไทย และเกิดจากผลงานการวิจัยและพัฒนาของคนไทย

ข้อเขียนในหัวเรื่อง “ส่งเสริมวิจัยสไตล์ทริดี้” ชุดนี้ ตั้งใจจะเล่าถึงเบื้องหลังแนวความคิดในการทำงานของทริดี้ตลอดช่วง 4 ปีที่ผ่านมา ซึ่งมีภารกิจหลักที่จะสร้างอุตสาหกรรมการผลิตด้านโทรคมนาคมให้เกิดขึ้น ในประเทศไทย โดยอาศัยระบบการส่งเสริมการวิจัยและพัฒนาอุตสาหกรรมอย่างยั่งยืน

งานวิจัยทำไมต้อง”ขึ้นหิ้ง”

เรามักจะได้ยินอยู่เสมอว่า งานวิจัยของประเทศไทยมักจะไปอยู่บน “หิ้ง” ซึ่งหมายถึงว่า ไม่มีการนำไปใช้ประโยชน์ ในระยะหลังมานี้ จึงมีความพยายามให้ความสำคัญกับการนำผลงานจาก “หิ่ง” ไปสู่ “ห้าง” เพิ่มขึ้น

ในประเทศไทย งานวิจัยส่วนใหญ่จะทำโดยนักวิชาการในมหาวิทยาลัยต่างๆ ซึ่งแน่นอนว่า เน้นการสร้างองค์ความรู้ใหม่ เพื่อตีพิมพ์ในวารสารวิชาการ หรือไม่ก็
Continue reading